Afgelopen maand werd mijn oudste 18 jaar. Zo lang ben ik al moeder, zo oud voel ik mij soms. En zo groot is mijn kind al. Eigenlijk helemaal geen kind meer, en toch nog steeds mijn eerste baby.

Voor haar verjaardag loop ik al lang met het idee om een deken te maken van al haar truien die ze de afgelopen jaren aan heeft gehad. Bijzondere truien, waar herinneringen aan hangen, zoals de trui van de eerste dag als brugklasser, of de trui die mee op kamp ging, zoiets. Ik bewaar steeds weer kleren die ik bijzonder genoeg vind. En ik broed dus al jaren over een soort quilt waarin ik die kleren verwerk. Dat broeden op een idee kan bij mij erg lang duren. Maar ik weet inmiddels ook, de langer het duurt, de beter word de uitvoering ervan. Dus ik begin geduld met mijzelf te krijgen.

Een quilt moest het worden, maar geen tuttige, en in kleuren die nog lang leuk blijven voor haar om te hebben. De truien zijn allemaal van joggingstoff, dus de stof eromheen moest dat ook zijn. Ik liet haar de kleur kiezen, en toen heb ik maar gewoon de stof besteld. Hij kwam, werd gewassen, en toen was het ontwerp, dat al jaren in mijn hoofd zat, eigenlijk zo op papier gezet. Ik knipte de truien in vierkanten, zodat ik alsmaar de voorkant ervan kon gebruiken.  De achterkanten bewaarde ik om er zelf iets op te zetten, zoals een handafdruk van mij en haar vader, een ontwerp van haar zusje, oma en tante. Zo werd de deken ook gelijk een soort herinnering aan familie die op die manier dicht bij komt. Eromheen kwam een lijst van blauwe stof, omdat blauw haar kleur is. De achterkant was ook blauw, en ertussen heb ik kleine hartjes genaaid om de voor en achterkant bij elkaar te houden.

 

 

Nu is hij klaar, mevrouw is 18 jaar oud geworden, en ze mocht de deken uitpakken. Een soort deken van liefde is het geworden. Waar ze lekker onder kan liggen, als ze even troost nodig heeft en ver weg is van iedereen. Waar ze een klein stukje thuis in heeft, als ze het even niet meer weet. Een deken die overal naartoe mee kan, en waarmee ze ons ook overal naartoe mee neemt om bij zich te hebben. Een deken voor het leven. Ze vind m fantastisch en ligt er elke nacht onder!